Struktury (Fe3O4) n=1,...,4 i ich właściwości redox

Kierownik projektu: Maciej Bobrowski

Realizatorzy:

  • Shedrack Dafe
  • Ebenezer Osei
  • Oladipo Oluwadamilola

Politechnika Gdańska

Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej

Gdańsk

Data otwarcia: 2022-04-12

Streszczenie projektu

Niedawno odkryto że zawiesina nanocząstek ferromagnetycznych w rozpuszczalnikach organicznych wywołuje efekt Sorreta i generuje efekt Seebecka, przy czym współczynnik Seebecka wynosi aż około 10^{-5} V/K czyli aż o około rząd wielkości więcej niż w przypadku cieczy jonowych czy też tradycyjnych półprzewodników opartych o tellurek bizmutu. Wykorzystanie więc nanocząstek ferromagnetycznych w układach cieczy jonowych może okazać się bardzo efektywną metodą zwiększenia odzysku ciepła i jego zamiany w energię elektryczną.
Cząsteczka kryształu Fe3O4 (czyli magnetytu) jest strukturą ferrimagnetyczną. Nanocząstki Fe3O4 posiadają jednak różne rozmiary i spiny wypadkowe. Fe3O4 stechiometrycznie zawiera jony żelaza na 2 i 3 stopniu utlenienia. Czyli część tych jonów mogłaby hipotetycznie brać czynny udział w procesach redoks, tak jak typowe pary redoks i nanocząstki Fe2O3. W projekcie należy zbadać te właściwości i porównać z innymi komponentami układów soli oraz zawiesin nanocząstek w cieczach jonowych. Użyjemy metod chemii kwantowej i cyklu Borna-Habera do wyznaczenia potencjałów redoks, powinowactwa elektronowego i energii jonizacji. Najpierw jednak należþy zbadać zależność pomiędzy spinem i strukturą.


← Powrót do spisu projektów

CONTACT

Our consultants help future and novice users of specialized software installed on High Performance Computers (KDM) at the TASK IT Center.

Contact for High Performance Computers, software / licenses, computing grants, reports:

kdm@task.gda.pl

Administrators reply to e-mails on working days between 8:00 am – 3:00 pm.