Stany rezonansowe i kanały wzbudzeń w rozpraszaniu elektronów na małych cząsteczkach organicznych: obliczenia ab

Celem projektu jest wyznaczenie przekrojów czynnych na sprężyste i niesprężyste rozpraszanie elektronów na wybranych małych cząsteczkach o kluczowym znaczeniu w astrochemii i astrobiologii. Dane te są istotne dla modelowania zjawisk rozproszeniowych w środowiskach międzygwiazdowych oraz w kontekście oddziaływania promieniowania jonizującego z materią organiczną.
Cząstki wysokonergetycznego promieniowania oddziałują z materią w kosmosie, w szczególności z mikronowymi ziarnami pyłu w przestrzeni międzygwiazdowej, oraz większymi ciałami niebieskimi, takimi jak komety oraz atmosfery planet, indukując kaskady niskoenergetycznych elektronów. Elektrony te mogą efektywnie indukować powstawanie nowych cząsteczek zwiększając reaktywność ośrodka, między innymi poprzez jego jonizację, wzbudzenia oraz inicjację dysocjacji na bardziej reaktywne fragmenty (np. w procesie dysocjacyjnego wychwytu elektronu). Przekroje czynne na rozpraszanie są ważną wielkością pozwalającą na ilościową i jakościową analizę tych zjawisk pośredniczących w syntezie nowych związków w kosmosie.

Zakres i cele szczegółowe:
- Obliczenia struktury elektronowej stanu podstawowego i wybranych stanów wzbudzonych, oraz optymalizacja geometrii badanych cząsteczek. Obliczenia zostaną przeprowadzone z wykorzystaniem pakietów Gaussian i GAMESS.

- Obliczenia rozproszeniowe dla kanału sprężystego oraz wybranych kanałów niesprężystych za pomocą programu UKRMol+.

- Identyfikacja i opis stanów rezonansowych.